Nieuwe opdrachtgevers

Als ik de parkeerplaats oprijd, zie ik ze al staan. Twee mannetjes in te foute pakken voor een te foute auto.

Dat kan niet missen. Mijn nieuwe opdrachtgevers.

Met een brede glimlach loop ik naar ze toe. Het gaat niet om de mensen, het gaat om de opdracht.

Binnen komen we meteen tot zaken. De site moet opgepimpt worden (qua tekst dan) en ik mag een nieuwe brochure maken. Als alles duidelijk is, stapt één van de mannen op om de rekening te betalen. Zodra hij weg is, buigt zijn collega zich naar me toe. ‘Ga je wel eens naar de kroeg? Kunnen we daar een keer gezellig verder praten.’

Oh goodness, nee toch….

Een beetje glamour?

Op mijn computerscherm een chaos van woorden. Waar ik een begrijpelijk verhaaltje van moet maken.

Wat ik met veel plezier doe. Schrijven is mijn passie. Het eigen baas zijn, het rommelen met woorden, de VigRx Plus afwisseling van werk én opdrachtgevers. En toch… een beetje meer glamour in mijn leven zou ik niet erg vinden.

Zo jammer dat het YouTube Kanaal van vriendin E. en mij niet van de grond is gekomen. Ik staar voor me uit. Wat zouden we nou nog meer kunnen doen. Iets winstgevends, glamoureus EN waar E. en ik allebei van houden?

Kleine crimineel

Goddelijk.

De kinderen staan op de ijsbaan, terwijl vriendin L. en ik binnen aan de (nu nog) thee (straks vast een wijntje) zijn. Hoe heerlijk.

Af en toe komt er een kind binnen om een val of behoefte aan eten of drinken te melden. Wat door mij (wat het ook is) wordt beantwoord met een knuffel en een flinke duw richting ijs. EVEN quality time met vriendin L.

We praten en we praten. De theetjes worden inderdaad een wijntje (eentje ja, ik moet nog rijden). Tot de kinderen echt te hongerig en verkleumd zijn en we echt naar huis moeten.

En dan is er de chaos van wanten, schaatsen, schoenen en jankende kindjes.

Ik weet ineens niet hoe snel ik mijn kroost in de auto moet krijgen. Zoon K. heeft hockeytraining en de meisjes kunnen duidelijk een goed nachtje gebruiken. Eenmaal op de snelweg denk ik aan vriendin L., hoe fijn we daar binnen zaten, de lekkere drankjes….

…oh fuck….

…we zijn weggelopen zonder te betalen!

Moet ik terug?

Ik kijk in mijn spiegeltje naar de vermoeide koppies van de meisjes. En kijk op de klok, de training van K. begint over 20 minuten….

Shoot.

Volgende keer extra grote fooi dan maar….

Mislukt

Nee dit gaat niet werken. Misschien als we de filmpjes een beetje aanpassen?

‘E., weet jij hoe je moet editen?’

Vriendin E. lacht me keihard in mijn gezicht uit.

Ik vind het allemaal niet zo grappig. Dit moeten we toch tot een succes kunnen maken? ‘Misschien moeten we iemand aannemen, die voor ons de filmpjes mooi maakt? En hebben we niet een ruimte nodig om rustig op te kunnen nemen?’

Vriendin E. heeft nu serieus de slappe lach.

Ik laat een diepe zucht. Goed dan. Dag filmcarrière. Tijd voor plan B (whatever that may be)…