Alweer?!

Hond U. is nog geen twee dagen bij ons en ik ben hem nu al kwijt.

Ik dacht dat hij wel even in de achtertuin kon blijven, maar dat was blijkbaar teveel gevraagd. Hij is weg, foetsie.

Ik kan niet geloven dat ik nu voor de tweede keer in één week op de fiets zit, op zoek naar een verloren dier. Het moet niet gekker worden.

Bij zijn ouderlijk huis is hij niet, blijkt na een tochtje van vijf minuten. Ook alle uitlaatveldjes liggen er verlaten bij. Wat nu? Gelaten fiets ik naar huis. Niets aan te doen. Ik heb wederom mijn best gedaan.

“Joehoe, buurvrouw! Zoek je een hond?” Mijn buurvrouw van een paar huizen verder staat vrolijk wuivend in haar voordeur. “Hij zit al een tijdje bij ons binnen hoor, reuzegezellig!”

Opgelucht, maar ook lichtelijk geïrriteerd (je neemt toch geen vreemde hond in huis?!) trek ik U. met me mee. Die zit aan de riem de rest van de week!

Deel

Pin

Volg

Meer verhalen van Ella