Zweterige handjes

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog nooit ZO goed heb uitgezien. pablo-94

Zelfs met  enorme kinverwonding.

Ik heb me uitvoerig voorbereid op het gesprek. Ken de doelgroep, de stijl, de thema’s. Mijn ideeën staan uitgeprint op papier én de papieren zitten in een plastic mapje (moet niet gekker worden).

Het is maar een half uurtje rijden, maar ik heb er voor de zekerheid drie kwartier voor uitgetrokken. OMG, wat ben ik goed bezig!

Alles gaat goed, tot ik vast sta op een van de grachten in de binnenstad. Voor me staat een verhuiswagen, achter me al een kleine file aan auto’s. Het maakt me NIETS uit. IK heb een kwartier extra. Anders sta ik daar toch maar te zenuwen.

Tien minuten later rijd ik alweer. Zie je, nog vijf minuten over. En ik ben al op de plek van bestemming. Ik kom gewoon een keer op tijd. AMAZING.

Eén klein minuscuul probleempje; er is geen parkeerplek. Maar ik maak me geen zorgen. Gewoon een paar rondjes rijden. Er gaat altijd iemand weg.

Behalve vandaag dan… na vier rondjes heb ik nog steeds geen plek. De vijf minuten extra zijn inmiddels twee minuten te laat geworden. Het zweet staat in mijn handen. Ik pak mijn mobiel tevoorschijn. Even waarschuwen dat het IETSJE later wordt.

Deel

Pin

Volg

Auteur: Renske Kaldewaij

Ella Ebeling is de creatie van schrijver en journalist Renske Kaldewaij. Net als Ella is Renske 38 jaar oud, ruim zeven jaar verloofd en moeder van drie kinderen. De verhalen zijn deels autobiografisch, deels verzonnen.

Benieuwd naar meer van mijn werk?

/ Email Renske

Meer verhalen van Ella