How rude!

Op vriendin E.’s verjaardagsborrel komt E.’s moeder naar me toe.pablo-265

Ze ziet er ontzettend goed uit. Oorzaak? Een of andere nieuwe laserbehandeling. Of ík niet aan de botox moet. Even dat fronsrimpeltje wegwerken. Ik reageer door niet één, maar gelijk drie enorme fronsrimpels te trekken. Botox, voor mij?? Ik ben 38!! How rude!

Thuis kijk ik eens goed in de spiegel. Tja, moeder van E. heeft wel een beetje gelijk. Misschien is het ook wel heel fijn. Dat als je niet meer kunt fronsen, je gelijk een stuk vrolijker wordt. Net als glimlachen je hersens een positief seintje geeft.

En iedereen is eraan. Toch? Geen probleem, ik kan dat ook. Ik ga het doen. En ik zeg het gewoon tegen niemand. Vooral niet tegen verloofde, want die is anti-BOTOX.

Eén klein probleem. Hoe te betalen? Verloofde en ik hebben een gezamenlijke rekening. Antirimpelkliniek: -/- €200,- is te opvallend. Op mijn rekening staat niets, dus ook geen optie. Hoe gaan we dit oplossen? Cash! Langzaam afsluizen. Keertje €20,-, keertje €50,-, langzaamaan. Nee dat slaat nergens op.

Pling, idee. Ik betaal gewoon met creditcard, van mijn eigen rekening. Goed, praktische zaken opgelost, glad voorhoofd: here we come.

Met vriendin E. fiets ik naar antirimpelkliniek. Daar aangekomen knallen we tegen een heel wagenpark, geen fietsenrek te bekennen. Vriendin E. en ik kijken elkaar beteuterd aan. Met de fiets is duidelijk not done. Gelukkig heb ik voor de gelegenheid wel mijn mooiste laarsjes uit Londen met matching outfit aan en ook E. heeft zich voor de gelegenheid gekleed. Trots op onze volwassen actie lopen we naar binnen.

Dokter L. buigt zich zorgelijk over mijn hoofd. ‘Tja, je hebt geen goede huid. Dat gaat binnen de kortste keren allemaal hangen.’ Mijn hart zakt in mijn mooie laarsjes. Ik geen goede huid, ik heb nog nooit een puistje gehad! ‘Vriendin E. is al mooi platgespoten zie ik?’ Vriendin E. kijkt verschrikt op en produceert snel een paar rimpeltjes. Niet platgespoten, gewoon een hele goede huid dus.

Ik sla fillers in wangen, botox in mondhoeken, botox boven wenkbrauwen af. Een paar prikjes en naar de kassa. En daar gaat het mis…

‘Geen creditcards mevrouw.’ AAARGH en nu??? Geen andere keus dan betalen met de gezamenlijke bankpas. Dat wordt leuk morgen. Weet nu al dat ik geen oog dicht doe vannacht.

Deel

Pin

Volg

Auteur: Renske Kaldewaij

Ella Ebeling is de creatie van schrijver en journalist Renske Kaldewaij. Net als Ella is Renske 38 jaar oud, ruim zeven jaar verloofd en moeder van drie kinderen. De verhalen zijn deels autobiografisch, deels verzonnen.

Benieuwd naar meer van mijn werk?

/ Email Renske

Meer verhalen van Ella