Kutkat

Uit schuldgevoel om mijn (volgens vriendin M.) misplaatste opmerking, fiets ik (in de regen!) door de straten. Zoekend naar poes T.

Waar moet ik in hemelsnaam kijken? In tuinen, dakgoten, bomen? Ik ga echt niet ergens in of op klimmen. Om een POES te redden. Dat gaat me te ver. Ik fiets langs mijn huis en besluit lekker naar binnen te gaan. Ik heb genoeg gedaan.

Ik bel vriendin M. “Ze komt vanzelf wel terug, dat doen katten altijd.” Vriendin M. klinkt niet gerustgesteld en vindt mijn mening als kattenhater niet betrouwbaar (how rude). Ze heeft inmiddels duizenden (oké, tientallen) briefjes verspreid en belt bij alle buren aan.

’s Avonds krijg ik een telefoontje. Poes T. zat in de schuur bij de buren.

Kutkat.

Deel

Pin

Volg

Meer verhalen van Ella