Ontslagen?

Vriendin E. vertelt me snikkend haar verhaal.pablo-340

Terwijl ik luister en af en toe iets troostends probeer te zeggen, fiets ik keihard naar E.’s huis. Naar adem happend zet ik mijn fiets op de oprit en haast me naar de voordeur. Waar een verdrietige E. me al opwacht.

‘El, hoe kunnen ze MIJ nou ontslaan? Ik ben goed, loyaal, NOOIT ziek…’

Is dit het moment de tientallen vakanties te noemen? Neh…

Ik sla een arm om E. heen en samen lopen we naar de grote houten eettafel. ‘E., waarom ben je ontslagen? Wat zeiden ze?’

‘Dat ik boventallig was? Whatever dat inhoudt.’

‘Boventallig? Maar mondhygiënistes zijn toch altijd nodig? Net als bakkers? En leraren? En dokters? Belachelijk!’

Er verschijnt een soort van glimlach op E.’s verdrietige gezicht. Dus ik ga nog even door. ‘Je was ook veel te goed voor die lui. Waarschijnlijk hebben ze je uit jaloezie ontslagen. Konden ze het niet meer aan, die mooie verschijning en geestige opmerkingen. Je volgende baan wordt veel leuker. EN beter betaald. Uiteraard.’

‘Uiteraard’, beaamt E. lachend.

‘En moet je indenken wat je met al dat extra geld doen kan.’

‘En met alle vrijheid voordat ik al dat geld ga verdienen! Shoppen?’

Deel

Pin

Volg

Meer verhalen van Ella