TSssssj….ZWARTE BLIKSEM!

‘Mag ik nog ÉÉN keer die zwarte passen?’

pablo-20

‘Gewoon, voor de zekerheid? Sorry hoor!’

Het winkelmeisje loopt met een stapel dozen richting kelder. Oh, waarom ga ik me toch altijd verontschuldigen. Dit is haar WERK. Ze verdienen hier aan klanten als ik. Bij laarsjes van meer dan €300,- moet je gewoon  driedubbelchecken of het de goede zijn.

Het winkelmeisje komt terug met mijn TE mooie boots. Ik MOET ze hebben. Ze zitten perfect. Terwijl ik mezelf bewonder in de spiegel (PROBEER te bewonderen, er zit een ontzettend irritante mevrouw in de weg), racet L. door de winkel. Verloofde is met C. en K. naar sportklasjes, dus jongste mocht ‘gezellig’ met mij mee. ‘TSssssj…ZWARTE BLIKSEM! TSsssj… je bent DOOD.! TSsssssj….’

Ik til L. op en zwier haar door de lucht. Ze schatert het uit. ‘Kleine Ninjago, doe je een beetje rustig?’ L. racet weer verder. Irritante mevrouw zucht. Saaie muts. Ik loop achter mijn dochter aan. Onderwijl tasjes en riemen bekijkend. Kijk, deze riem past echt perfect bij de laarsjes. Ik doe hem om en check het geheel in de spiegel. Fantastisch! Ik pluk L. op en doe mijn eigen schoenen weer aan.

Pffft, wat een drukte. Ik word onpasselijk. Vlug afrekenen maar. Bij de kassa staat een kleine rij. Hoe annoying. L. begint te jengelen. Ik beloof haar een ijsje en dan zijn we aan de beurt. ‘Mevrouw, hoe wilt u betalen?’

‘Pin asjeblieft. Zoveel cash heb ik niet bij me hoor! HAHAHA!’ Ik wil mijn pasje uit mijn portemonnaie trekken, maar hij zit niet in mijn tas. Ik graai door paraplu’s, bekers, pennen en boekjes. Nee, mijn portemonnaie is… GESTOLEN! WHAAA!

Ik kijk om me heen. Wie was het? Die irritante mevrouw is plotseling verdwenen. Of was het misschien die ene jongen met de capuchontrui?

‘Mevrouw. Gaat u afrekenen?’

Ik voel een golf van misselijkheid opkomen. EERST deze winkel uit. Zonder uitleg sleur ik L. mee naar buiten, de laarsjes achterlatend. Rennend gaan we door het poortje. Die KEIhard gaat piepen. Een diepe stem klinkt. ‘Ja mevrouw, blijft u maar even staan.’

Deel

Pin

Volg

Auteur: Renske Kaldewaij

Ella Ebeling is de creatie van schrijver en journalist Renske Kaldewaij. Net als Ella is Renske 38 jaar oud, ruim zeven jaar verloofd en moeder van drie kinderen. De verhalen zijn deels autobiografisch, deels verzonnen.

Benieuwd naar meer van mijn werk?

/ Email Renske

Meer verhalen van Ella